انتصابات و اقدامات رئیس جوان این دانشکده و جابه جایی های استادانی چون هادی خانیکی و حتی فریدون وردی نژاد مدیرعامل پیشین خبرگزاری جمهوری اسلامی و موسس دانشکده خبر و آمدن افراد دیگری چون فاطمه رجبی، قاضی سعید مرتضوی، حسن بیادی، عباس سلیمی نمین و روح الله حسینیان همه در تقویت این شائبه نقش بسزایی دارند و به نوعی از برنامه طیف سیاسی نزدیک به رئیس جمهوری برای این دانشکده حکایت می کنند.

 روح الله احمدزاده کرمانی، جوان ۲۹ ساله یی که شهریور سال گذشته با حکم جلال فیاضی - مدیرعامل وقت ایرنا - عهده دار مسوولیت اداره تنها دانشکده تخصصی خبرنگاری و روزنامه نگاری کشور شد، در طول ۹ ماه فعالیت خود، برای ایجاد تغییرات اساسی در فرم و محتوای دانشکده خبر سعی زیادی کرد و تلاش کرد با ایجاد اصلاحات هم در حوزه دانشجویی و هم در حوزه علمی، الگویی عملی از دانشگاه اسلامی در طول این مدت به دست دهد. احمدزاده کرمانی از دوستان صمیمی و نزدیک مهرداد بذرپاش مشاور و مدیر جوان مورد علاقه رئیس جمهوری به شمار می رود.

 احمدزاده تحصیلکرده دانشگاه امام صادق(ع) و دارای مدرک فوق لیسانس از این دانشگاه است و هم اکنون نیز در مقطع دکترای رشته «مدیریت رسانه» در واحد علوم تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی مشغول به تحصیل است.

 پروانه خلیلی دانشجوی ترم ششم رشته گیاه پزشکی به علت شدت صدمه وارده و نبود هرگونه امکانات مددرسانی یا پرسنل آموزش دیده در خوابگاه و هم چنین تاخیر در اعزام به بیمارستان بدرود حیات گفت.

 در پی این حادثه جامعه دانشجویی دانشگاه لرستان بهت زده و اندوه بار گرد هم آمدند و نسبت به بی تدبیری مسئولان دانشگاه برای پیش گیری از وقوع چنین حوادثی در محوطه دانشکده علوم متحصن شدند.

 به گزارش خبرنامه امیرکبیر، دانشجویان حاضر در این تحصن که شمار آنان به بیش از ۷۰۰ نفر می رسید نسبت به عملکرد منفعلانه سرپرستی خوابگاه ها و همچنین عملکرد مسئولین حراست مستقر در محل، پاسخگویی هرچه سریع تر مسئولان و لحاظ کردن اقدامات تنبیهی برای مسئولین ذیربط را خواستار شدند.

هم چنین بعضی از اعضای هیئت علمی دانشگاه لرستان با حضور خود در این تحصن از خواسته های دانشجویان حمایت کردند.

 متحصنین با تشکیل شورایی اعلام کردند که در اقدام اول این تحصن فردا ساعت ۱۰ صبح از سر گرفته خواهد شد و تا رسیدن به خواسته های دانشجویان ادامه خواهد داشت.

 هنوز مشخص نیست که بازداشت وی توسط کدام نهاد صورت گرفته اما این احتمال وجود دارد که یک نهاد نظامی- امنیتی این دانشجوی فعال کرد را بازداشت کرده باشد.

 به گفته خانواده اش، او در حین بازداشت، بیمار بوده و بدنش شدیدا عفونت کرده و برای همین دیروز، قصد بستری شدن در بیمارستان را داشته است.

 فرشاد دوستی پور یکی از افرادی بود که در جریان حوادث انتخاباتی “ایوان غرب” به اطلاع رسانی و پوشش اتفاقات و حوادت این شهر پرداخت و جزئیات آن را در اختیار نشریات داخلی و سازمانهای مدافع حقوق بشر قرار داد و نیز، با بسیاری از خبرگزاریها در این ارتباط مصاحبه کرد.

 یش از این فرشاد دوستی پور در جریان سخنرانی در تریبون آزاد دانشجویی در دانشگاه تهران، به مناسبت روز دانشجو، بازداشت شده و بیش از ۵۵ روز در بند مانده و پس از این مدت، با وثیقه ۵۰ میلیونی از زندان اوین آزاد شده بود.

 خانواده فرشاد دوستی پور شدیدا نگران حال وی هستند و هیچ اطلاعی از مکان نگهداری فرزندشان ندارند.

 خبرگزاری دیده بان حقوق بشر کردستان

نامۀ سرگشادۀ دکتر محمد ملکی، اولین رئیس دانشگاه بعد از انقلاب، که رو به آیت الله علی خامنه ای، رهبر، نوشته شده بود، در روز های گذشته منتشر شد. در این نامه از جمله آمده است:

 “جناب آقای سیدعلی خامنه‌ای؛ بالاخره باید به این سئوال پاسخ داده شود که نظام ما یک نظام اسلامی هست یا نه؟ ‏(….) اگر هست پاسخ دهید، در برابر این همه فقر (….) ، فساد بی‌حد، اعتیاد، ‏خرافات، تن‌فروشی دختران، خیابان‌گردی بچه‌ها، کارتن‌خوابی، چپاول و دزدی و رشوه‌خواری، ثروتهای کلانِ ‏بادآورده، اختلافِ وحشتناکِ طبقاتی که آمار آنها از سوی مقاماتِ حکومتی منتشر می‌گردد چه کسی مسئول است؟ ‏چرا دولت‌های مورد حمایتِ شما به جای شعارهای توخالی و مردم‌فریب و نخ‌نما شده، حقایق را نمی‌گویند؟ چه ‏شد آن آزادی و برابری و عزت و نیک فرجامی که قرار بود نظامِ اسلامی منادی آن باشد؟

 کجاست آن دانشگاههای ‏اسلامی که می‌خواستید الگویی باشد برای دانشگاههای ممالک اسلامی؟ چرا این همه دشمنی با دانشجویان و ‏دانشگاهیان؟ پس از آن همه ستم و کشتار دانشجویان و استادان در دهه شصت چگونه است که هنوز بسیاری از ‏زندانیهای سیاسی ـ عقیدتی را دانشجویان تشکیل می‌دهند؟ اصولاً دانشگاه را برای چه می‌خواهید وقتی می‌شود با ‏نیایش، باران از آسمان نازل کرد، وقتی می‌توان با صلوات، مشکلات را حل کرد، ‏وقتی رئیس‌جمهور مملکت می‌گوید، یک خواهر و برادر جوان در آشپزخانه منزلشان با کماجدان و کفگیر و ملاقه ‏انرژی اتمی تولید کرده‌اند، دیگر دانش و دانشگاه را برای چه می‌خواهید؟”

 دکتر محمد ملکی، پس از برکناری از ریاست دانشگاه تهران، سالهای ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۵ را در زندان به سر برد. او خود گفته است که در اثر آزار و اذیت های وارده بر او، در شرایط دشوار سلامتی به سر می برد. علاوه بر آثار ناشی از دوران زندان، دکتر ملکی دچار سرطان و آریتمی است. او هم اکنون محکوم به ۷ سال زندان است. در این رابطه می گوید: “این شمشیر داموکلس همواره بر فراز سر ما آویزان است.”

 نامۀ سرگشاده دکتر ملکی سبب گفت وگوی شهرگان با این استاد دانشگاه شد. او در این گفت وگو به انگیزه و دلائل خود برای نوشتن این نامه می پردازد.

 آقای دکتر ملکی چه چیزی سبب شد این نامه سرگشاده را بنویسید. انگیزه نوشتن آن در این مقطع زمانی چه بود؟

 این روزها ۲۸ مین سالروز به اصطلاح انقلاب فرهنگی، یا در اصطلاح خودم کودتای فرهنگی است. من به این مناسبت نامه را نوشتم. دلیل این است که این اواخر آقایان نوک تیز حمله را متوجه دانشجویان کرده اند. می گویند دانشجو رفیق بازی می کند، شهوترانی می کند. آنها را می گیرند و زندان می کنند و هزار جور فشار به آنها می آورند. دانشگاه و دانشجو دوباره بیش از پیش مظلوم واقع شده اند.

 هرکس عقده ای و یا مساله ای دارد، آن را سر دانشجویان خالی می کند. همه کاسه کوزه ها بر سر دانشگاه و دانشجویان می شکنند. من پنجاه سال است که با دانشگاهیان سروکار دارم. این ها فرزندان من هستند. در عین حال شاهد سکوتی آزاردهنده هستم. پس تصمیم به نوشتن این نامه گرفتم.

 چرا آقای خامنه ای را به عنوان مخاطب نامه برگزیدید؟

 آقای خامنه ای یکی از عواملی بود که در انقلاب فرهنگی دخالت داشت. می خواستم در این نامه به برخی از مشکلات و مسائل امروز جامعه اشاره کنم، پس بهترین انتخاب ایشان بود. این امکان وجود دارد که فردا این آقایان بگویند که خبر نداشتند، یا بگویند که کسی به آنها چیزی نگفت. من وظیفه خود می دانم که بگویم تا به سهم خودم گفته باشم. از پیش از انقلاب با آقای خامنه ای کار کرده ام. ما همدیگر را می شناسیم. به روحیات هم آشنا هستیم. من می گویم. حال ممکن است شما خوشت بیاید یا ممکن است بدت بیاید. ممکن است هر اقدامی را در مورد من انجام بدهی. من با پذیرش هزینۀ این کار، نامه را نوشته ام و بعضی تذکرات را داده ام.

 در اوایل هفته دانشجویان رشته برق دانشگاه بیرجند در اعتراض به تغییر نام رشته خود از “مهندسی برق” به “کارشناسی برق” و دانشجویان دانشکده علوم پزشکی بیرجند نیز در اعتراض به وضعیت نامطلوب غذا اقدام به تحصن صنفی کردند. امری که در طول هفته نیز انجام شد و در طی آن تحصن دانشجویی در دانشگاه تبریز نیز برگزار شد که در آن دانشجویان دانشگاه تبریز در اعتراض به اعمال فشار بر دانشجویان و اقدام حراست و رئیس این دانشگاه در تعلیق و اخراج از دانشگاه سجاد رادمهر، دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک، دست به تحصن زدند. این هفته با اعتراض دانشجویان دانشگاه تهران به طرح امنیت اجتماعی نیز همراه بود که یکی از مسئولان آن، سردار زارعی هنوز در زندان به سر می برد و ۸۰ شاکی در پشت درب دادگاه منتظر رسیدگی به شکایت شان از این فرمانده نیروی انتظامی دارند. آخر هفته نیز همانند اول هفته همراه با اعتراض صنفی دانشجویان دانشگاه بیرجند همراه بود.

 اما در اقدامی که فقط در دولت احمدی نژاد عملی است، وزیر علوم تجمع دانشجویان دانشکده های فنی حرفه ای را تکذیب کرد. اما مهرورزی های دولت در هفته گذشته در دانشگاه ها پرده های مختلف داشت؛ از احضار به کمیته انضباطی (احضار ۲۰ نفر از دانشجویان دانشگاه امیرکبیر به کمیته انضباطی و صدور احکام محرومیت از تحصیل و احضار اعضای موسس انجمن اسلامی دانشگاه مازندران به کمیته انضباطی) تا ممنوع الورود کردن (دبیر انجمن اسلامی دانشگاه هرمزگان ممنوع الورود شد) و از تعلیق و محرومیت از تحصیل (محرومیت از تحصیل برای ۷ دانشجوی دانشگاه تهران) تا اخراج از دانشگاه (حکم اخراج قطعی، کاوه رضائی فعال دانشجویی دانشگاه همدان) تا بازداشت دانشجویان (بازداشت مجتبی باستانی دانشجوی دانشگاه تهران و بازداشت فرشاد دوستی پور دانشجوی دانشگاه بوعلی سینا همدان). فشارهای رئیس های انتصابی دانشگاهها نیز ادامه داشت: از سویی رهایی، رئیس دانشگاه امیرکبیر، همچنان مانع تحصیل دانشجویان متهم در پرونده نشریات موهن می شود و از سوی دیگر میبدی، رئیس دانشگاه یزد، مانع پخش نشریات دانشجویی در دانشگاه یزد می شود. در دانشگاه اراک نیز هر چند که انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه اراک رفع توقیف شد اما با فیلتر شدن سایت انجمن دانشگاه اراک همراه می شود.

 مأموران امنیتی، با ورود به منزل این فعال دانشجویی، پس از حدود ۲ ساعت تفتیش، وی را بازداشت نمودند. گفته می شود، وی روز بعد به بازپرسی دادگاه انقلاب انتقال یافته و پس از آن به زندان اوین منتقل شده است.

 همچنین نادر غفاری از دوستان مجتبی باستانی نیز همزمان با دستگیری وی، بازداشت و تاکنون از شرایط او اطلاعی در دست نیست. احتمال می رود این دو نفر، در بند ۲۰۹ زندان اوین نگهداری شوند.

 کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

 مکث کردم، نوشتم و فکر کردم: ای کاش یادمان نرود که در حال حاضر ۳ میلیون و ۳۰۰ هزار دانشجو در دانشگاه‌های کشور در حال تحصیل هستند که ۳۰۰ هزار نفر آنها دانشجویان روزانه‌ای هستند که مطابق وعده داده شده باید از پوشش خوابگاهی برخوردار باشند، اما تنها ۴۱ درصد آنها تحت پوشش خوابگاهی قرار دارند و سایر دانشجویان نیز اگر شانس یاریشان کنند در خوابگاههای خودگرانی مستقر می‌شوند که گاه تنها نام خوابگاه را یدک می‌کشد.

 خوابگاه دانشجویی، محیطی است که بخش عمده‌ای از دانشجویان بهترین مقطع زمانی زندگی خود را در آن به سر می‌برند، زندگی خوابگاهی فرصتی است برای رشد اجتماعی و فرهنگی دانشجویان، فرصتی است که نباید به علل کمبود بودجه و عدم اتخاذ سیاستهای مناسب از دست برود.

 بازدیدهای خوابگاهی و رجوع به برخی از آمار و ارقام نشان می دهد که متاسفانه شرایط اسکان در برخی خوابگاهها به علت فرسودگی و قدمت بالا مناسب نیست و در این خوابگاهها تنها به حفظ شرایط موجود بسنده شده است.

 به گفته سرپرست اداره کل طرح‌های عمرانی وزارت علوم، در حال حاضر وزارت علوم با عدم تناسب اعتبارات تعمیرات اساسی دانشگاه‌ها و فرسودگی تعداد بیشتری از خوابگاه‌ها مواجه است، اکنون بالغ بر ۴۶۰ هزار متر مربع از خوابگاه‌های موجود نیاز به تعمیرات اساسی و یا تخریب و بازسازی دارند و خوابگاه‌های استیجاری پراکنده در داخل بافت شهرها که غالبا با کاربری اولیه مسکونی طراحی و احداث شده‌اند، از سرانه به مراتب پایین‌تر و از کیفیت ضعیف‌تری برخوردارند.

 هرچند بسیاری از دانشجویان غیربومی به دلیل دوری از شهر و خانواده خود، ناآشنایی با محیط جدید و هزینه بالای اجاره خانه، حتی به اسکان در این خوابگاههای فرسوده و بی کیفیت راضی هستند.

 به گزارش ایسنا، در سفر استانی هیات دولت به همدان به همراه سایر مسؤولان آموزش عالی، از خوابگاه دخترانه مریم دانشگاه بوعلی همدان نیز بازید کردیم، خوابگاهی که در ورای دانشکده هنر و معماری پنهان شده بود و از تابلوی آن خبری نبود.

 ساعت نزدیک ۱۰ شب بود و ابعاد محوطه به دلیل تاریکی و ناکافی بودن تعداد لامپ و پراژکتور، خیلی مشخص نبود، ولی ظاهرا این خوابگاه در محوطه سرسبزی قرار داشت و امنیتش از طریق نرده‌های آهنین پیرامونش تضمین شده بود.

 امروز نگهبانان خوابگاه دانشجویی از ورود شجاعی به خوابگاه ممانعت به عمل آورده و اعلام داشتند که طی حکمی که به آنها داده شده است وی حتی به عنوان مهمان هم نمی تواند در خوابگاه حضور داشته باشد. نگهبانان دلیل این موضوع را فعالیتهای انجمن اسلامی دانشگاه هرمزگان بیان کردند.

 لازم به یادآوری است چندی پیش نیز در راستای ایجاد جو خفقان در دانشگاه هرمزگان، دفتر انجمن اسلامی این دانشگاه پلمپ شد.

 تعداد ۱۹ نفر از دانشجویان این دانشکده امروز یکشنبه با یک دستگاه مینی بوس در حال حرکت به سمت دانشکده داروسازی بودند که سرویس آنان بر اثر بی ملاحظگی راننده در ساعت ۱۲:۴۵ از جاده منحرف شده و پس از برخورد با تیر چراغ برق واژگون شد.

 در این حادثه تعداد ۴ نفر از دانشجویان زخمی شدند که به بیمارستان چمران منتقل شده اند.

 شایان ذکر است که دانشکده ی داروسازی شیراز در کیلومتر ۵ جاده ی شیراز- اصفهان واقع شده است.

 شش ماه بود بخاطر وقت تنگ تلفن حتی صدای مادرم را نیز نشنیده بودم. آن زمان محمد حاج علی کاظم که رئیس حفاظت زندان بود و الان رئیس زندان است و علی محمدی هم که مدیر داخلی زندان بود به شدت با مرخصی من مخالفت میکردند.

 چهل و سه روز به پایان حبسم مانده بود که خبر فوت مادر را شنیدم. مادر نتوانست بعد از چهارسال چشم انتظاری، این چهل و سه روز آخر را تحمل کند. خواهر و برادرم میگویند که تا آخرین لحظه هربار که به هوش می آمد میپرسید: بهروز نیامد؟

 بازهم به من مرخصی داده نشده که در مراسم ختم، خاکسپاری، سوم، هفتم و حتی چهلم وی شرکت کنم. روزی که پس از چهارسال زندان بدلیل شرکت در تظاهرات دانشجویی ۱۸ تیر سال ۱۳۷۸، با عفو مشروط از زندان آزاد شدم سه روز از مراسم چهلم مادرم میگذشت. همانروز وقتی برای اولین بار بر تربت مادر حاضر شدم، با خود عهد نمودم تا روزیکه حتی یک زندانی سیاسی در این مملکت وجود دارد و مادری چشم انتظار دارد دست از مبارزه برندارم. اکنون پنج سال از فوت مادرم میگذرد و اینبار نیز مسئولین زندان و قوه قضائیه (قاضی حداد) حاضر نشدند حتی ساعتی مرخصی تحت الحفظ به من بدهند که در پنجمین سالگرد مراسم مادرم حضور داشته باشم.

 بهروز جاوید تهرانی

فرعی ۵ - زندان رجائی شهر کرج (گوهردشت)

۱۶/۲/۸۷

فعالان حقوق بشر در ایران

 آنروزها می‌گفتید داستانِ زن یهودی را که خلخال از پای او کشیده بودند و می‌گفتید چگونه علی (ع) دستِ برادر ‏نابینایش عقیل را به خاطر سهم بیشتر از دیگران خواستن به آتش نزدیک کرد و ما را بخاطر برپایی چنین ‏حکومتی آمادة هر نوع فداکاری می‌کردید. اکنون در سالِ جدید و پس از گذشت ۳۰ سال از آن روزهای به ‏یادماندنی می‌خواهم سخنی بر نوشته‌ها و گفته‌ها و اعمالِ شما داشته باشم.‏

 پس از پیروزی انقلاب و تبدیل نظام شاهی به نظامِ اسلامی هر یک به سویی رفتیم، شما مدارج پیشرفت را با ‏عضویت در شورای انقلاب و وکالت مجلس اوّل و ریاست جمهوری و تا امروز رهبری نظام طی کردید و من به ‏عضویت شورای موقت دانشگاهِ تهران انتخاب و پس از بسته شدنِ دانشگاهها به بهانة انقلاب فرهنگی و اسلامی ‏کردنِ دانشگاهها تنها به دلیل پیش‌بینی حوادث آینده دچار گرفتاریها، زندان و شکنجه‌ و بیماریهای گونه‌گونِ باقی ‏مانده از آن دوران شدم. اجازه دهید حالم را برایتان تشریح کنم و بگویم که:‏

 جای جایِ تنم زخمدار “تعزیر” است ‏

‏ و قلب و کلیه و مثانه جملگی بیمار ‏

و پشت ‌گوژ ز سنگینی و صلابت دار.‏

 حال بمناسبت بیست و هشتمین سالگرد تعطیلی دانشگاهها و پس از مدتی کلنجار رفتن با خودم که بنویسم یا ‏ننویسم و با پذیرش تمام هزینه‌های آن و با توجه به اینکه سالخوردگی و بیماری ممکن است فرصت را بگیرد و ‏موفق به باز کردن سفرة دل با جنابعالی نگردم، می‌نویسم؛ هرچه باداباد.‏

 راستی یادمان نرود شما و دیگر روحانیون بارها پیش از پیروزی انقلاب در گوشمان خواندید که “قولوا الحق ولو ‏علی انفسکم” حق را بگویید هر چند به زیان شما باشد. پس می‌گویم و می‌نویسم برای ثبت در تاریخ.‏

 ‏ وقتی حزب جمهوری اسلامی که شما یکی از رهبران آن بودید تصمیم گرفت دانشگاهها را تعطیل کند و ‏گردانندگی اینکار بعهده اقای حسن آیت دبیر سیاسی حزب و دوستِ آقای دکتر بقایی ‏ نهاده شد، ایشان از اواخر ‏سالِ ۱۳۵۸ کار خود را شروع کرد و در جلسه‌ای گفت:‏

 ‏”دانشگاه به این صورتِ فعلی باید تعطیل بشود و برنامه‌های آینده، کارهای علمی در رابطه با مردم و در زمینة ‏ایدئولوژی و اسلامی کردن، این کلیات مسئله است. و مطمئن باشید که نقشه آماده است و اصلاً زیر و رو می‌شود ‏تمامِ مسائل و غیر از مسائلی که شما فکر می‌کنید می‌شود، بعد از ۱۴ خرداد مطلقاً نه امتحانی خواهد شد و نه ‏دانشگاهی باز خواهد بود، دانشگاه تعطیل خواهد شد.”‏

 طبق برنامة تنظیمی روز سه‌شنبه دوّم اردیبهشت ۱۳۵۹ دانشگاهها توسط عوامل حکومت برای اسلامی کردن ‏اشغال شدند و فردای آن روز (چهارشنبه سوم اردیبهشت) مدیریت دانشگاه تهران که می‌دانست هدف نه اسلامی ‏کردن دانشگاهها که تسلط بر آنهاست و تصفیه عظیم استادان و دانشجویانِ دگراندیش در پیش است، طی یادداشتی ‏اعلام استعفا کرد و نوشت:‏

 ‏”… هنوز چند روز از دعوتِ رئیس‌جمهور از ملت برای وحدت در مقابله با امپریالیسم نگذشته است که ناگهان ‏ظاهراً با یک برنامة بدونِ مطالعه و بی‌آنکه شورای انقلاب و اداره‌کنندگان مملکت با مقاماتِ دانشگاهی از جمله ‏دانشگاه تهران کوچکترین تماسی گرفته و مشورتی کرده باشند تصمیمی گرفتند که مملکت را با سوءاستفادة ‏گروههای ضد انقلاب ازاین فرصت، متشنج کرده و به آتش و خون کشید و بهترین بهانه به آمریکای جهانخوار ‏داد تا بلافاصله از درهم‌ریختگی وضع ایران اظهار خوشحالی کند ‏….”‏

 محلاتی پس از این برخورد با حفاظت زندان تماس گرفته و آنها را به محل فرا می خواند، فردی بنام خدیور که اخیران به عنوان رئیس حفاظت و اطلاعات زندان منصوب گردیده در محل حاضر می شود و با آقای طهرانی برخوردی وحشیانه می کند.

 این فرد که از اعضای شورای زندان می باشد و علی محمدی معاون قضائی زندان و رئیس شورا زندان برای تحت فشار قرار دادن آقای جاوید طهرانی، دستور انتقال او را به سلول انفرادی می دهند.

 بهروز جاوید طهرانی تنها زندانی بازمانده از قیام دانشجویان ۱۸ تیر ۱۳۸۷ می باشد که همچنان در زندان مخوف گوهرداشت بسر می برد.

 درخواست تجدید نظر میلاد عزیزی، دانشجوی فلسفه دانشگاه تهران، نسبت به حکم کمیته انضباطی رد شد.

وی به دلیل شرکت در تجمعات دانشجویان در ۱۸ و ۲۱ آذر حکم محرومیت از تحصیل دریافت کرده بود. حکم محرومیت وی در حالی قطعی می شود که نیمی از ترم تحصیلی جاری سپری شده و وی اکنون از ادامه تحصیل در این ترم محروم شده است.

 نفیسه فیاض بخش نماینده تهران در همین زمینه گفت: «به استناد ماده ۱۴۸ آئین نامه، باید این طرح خارج از نوبت در دستور کار مجلس قرار بگیرد اما آقای باهنر نظرشان این بود که باید درباره طرح این موضوع در مجلس رای گیری شود و متاسفانه با اختلاف آرای بسیار کمی مجلس به این موضوع رای نداد. یکشنبه (امروز) قرار است به موضوع رای گیری اعتراض کنم چون طبق ماده ۱۴۸ و به دلیل گذشت سه ماه از اعلام وصول این طرح در کمیسیون قضایی باید این طرح خارج از نوبت در مجلس رسیدگی شود و برخلاف نظر آقای باهنر احتیاجی به رای مجلس برای بررسی این طرح در صحن علنی مجلس نیست. البته همان روز چهارشنبه هم به این موضوع اعتراض کرده بودم ولی آقای باهنر توجهی نکردند.»

 بحث ارث بری زنان از اموال غیرمنقول شوهر ۲۷ آذرماه در مجلس شورای اسلامی با ۱۱۴رای مثبت و با قید یک فوریت به تصویب رسید. زنان نماینده مجلس تصمیم گرفتند پس از پایان بررسی بودجه سال ۸۷ در مجلس شورای اسلامی، این طرح را دوباره با قید دوفوریت به صحن علنی مجلس بیاورند تا زمینه تغییر این قانون در مجلس هفتم فراهم شود. اما حالا با گذشت سه ماه از اعلام وصول این در کمیسیون قضایی مجلس شورای اسلامی، که باید پیش از نوبت در صحن علنی مجلس مطرح شود، نمایندگان به بررسی پیش از نوبت این طرح در مجلس رای ندادند.

 محبوبه حسین زاده

گروه اجتماعی

روزنامه اعتماد

 نشریه دانشجویی صبح، که به صورت روزانه در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران منتشر می شود، با انتشار این خبر در شماره امروز خود آورده است: «فروردین سال گذشته (۸۶)، وقتی حساب احضارها، تعلیق ها، بازداشت ها، دادگاه ها و وثیقه ها از دستمان در رفته بود و گرم اخبار جدیدی در مورد به روی کار آمدن طرح ارتقای امنیت اجتماعی بودیم، درست بیخ گوشمان در طبقه پنجم دانشکده، انقلاب فرهنگی خیلی آرام و بی سر و صدا در جریان بود.»

 طرح بازنگری در رشته «مطالعات زنان» طی جلساتی در فروردین ۸۶ در دانشکده علوم اجتماعی به تصویب رسیده است. بانی اصلی این تغییرات «دکتر کچوئیان»، یکی از اساتید متنفذ و تندرو این دانشکده، بوده است. کچوئیان پیش از آغاز این تغییرات از سوی رهبری به عضویت شورای عالی انقلاب فرهنگی منصوب شد. از جزئیات تغییرات اعمال شده در رشته مطالعات زنان هنوز اخبار زیادی منتشر نشده، اما در روزهای آینده باید منتظر انتشار اخبار جدیدتری در این زمینه بود.

 این دانشجوی سنندجی که از ۷ ماه پیش در بازداشت بسر می برد، در بازداشتگاه و در اثر بدرفتاریهایی که با وی صورت گرفته به “خونریزی کلیه ها” و “پارگی صورت” دچار شده و اکنون در زندان عمومی سنندج بلاتکلیف است. وی در طول هفت ماه گذشته، بیش از سه ماه را در بازداشتگاههای سنندج و ایلام دربند بوده و بنا به گفته نزدیکانش، در آنجا برای کسب اقرار، شدیدا شکنجه شده است. اتهام وی “اقدام علیه امنیت ملی” عنوان شده است.

 خبرگزاری دیده بان حقوق بشر کردستان

 دانشجویان دانشگاه سهند تبریز می گویند برای نخستین بار پس از روی کار آمدن محمود احمدی نژاد، رییس جمهوری ایران، تحصن دانشجویان نتیجه ای مثبت داشت و به نوعی آن را یک پیروزی برای جنبش دانشجویی می دانند.

 از زمان روی کار آمدن محمود احمدی نژاد، رییس جمهوری ایران، شاهد اعتراض ها، تحصن ها و اعتصاب غذاهای بیشتری در دانشگاه های مختلف ایران بوده ایم.

 در دولت نهم دانشجویان ستاره بر دوش از دانشگاه ها اخراج شدند و به تاوان بیان نارضایتی از عملکرد ضعیف دولت و وزارت علوم و اعتراض به رییس دولت راهی زندان شدند.

 برخی از کارشناسان معتقدند دانشجویان و جنبش دانشجویی در دولت نهم راه خود را پیدا کردند و فرصتی یافتند که  با فاصله گرفتن از نسل گذشته و نگاه به آنچه که نسل کنونی در دانشگاه ها به آن نیاز دارد، اندکی سر و سامان یابد. هر چند که در این راه تا کنون هزینه های زیادی را پرداخت کرده اند.

 عبدالله مومنی، سخنگوی سازمان دانش آموختگان ایران، ادوار تحکیم وحدت در گفت و گو با رادیو فردا درباره آنچه می تواند منجر به پیشبرد اهداف و رسیدن تشکل های دانشجویی به خواسته هایشان در شرایط کنونی شود، می گوید: «در شرایط کنونی با توجه به اینکه  تشکل های دانشجویی برای پشیبرد اهداف و رسیدن به مطالباتشان با مشکلات جدی رو به رو هستند.»

 وی می افزاید: «حاکمیت یک دست شده و دولت آقای احمدی نژاد و وزارت علوم، کمترین اعتنا و توجه ای به مطالبات دانشجویی ندارند.»

 گزارشات موثقی از شکنجه جسمی این فعال چپ در زمان بازداشت حکایت داشت که واکنش های تشکلات حقوق بشری بین المللی را در بر انگیخت. شکنجه های اعمال شده بر روی وی و دانشجویان بازداشت شده جهت اخذ اعترافات مورد نیاز دستگاه امنیتی و ایجاد جو رعب و وحشت در میان فعالان دانشجویی صورت پذیرفت.

 فعالان حقوق بشر در ایران

 رئیس مجلس هفتم نیز طی سخنانی در جمع فرماندهان نیروی انتظامی از افزایش اختیارات نیروی ‏انتظامی استقبال کرد و با اشاره به صحبت‌های سردار احمدی‌مقدم‎ ‎در خصوص افزایش اختیارات ‏نیروی انتظامی به وی توصیه کرد در این زمینه با قوه قضائییه هماهنگی های لازم را به عمل ‏آورد.‏

 آیا نیروی انتظامی به موارد بی شمار تخلفات خویش و شکایاتی که علیه این ارگان صورت گرفته پاسخ گفته است که حال به دنبال اعطای حق داوری و قضاوت نیز هست؟!

 ماجرای قتل دکتر زهرا بنی یعقوب، موارد تجاوز در بازداشت گاه ها، خشونت ماموران گشت ارشاد با زنان، خشونت ماموران نیروی انتظامی در برخورد با فعالین اجتماعی و اکنون نیز ماجرای بازداشت سردار زارعی با اتهام فساد اخلاقی که خود یکی از بانیان طرح امنیت اجتماعی بود و … موارد بسیاری که هر بار علیه این خشونت در لباس قانون شکایتی هم شد, بی پاسخ ماند.

 به گزارش خبرنامه امیرکبیر، بر اثر اعتصاب غذای دانشجویان دانشگاه سهند تا کنون ۸ نفر٭ از این دانشجویان روانه بیمارستان شده و حال جسمی بسیاری دیگر از این دانشجویان وخیم می باشد. با این وجود رئیس دانشگاه سهند بی توجه به وضعیت وخیم جسمی اعتصاب کنندگان حاضر به پذیرش خواسته های دانشجویان نمی باشد. چناقلو روز شنبه به تهران فراخوانده شده بود تا پیرامون اعتراضات دانشجویان دانشگاه سهند به نمایندگان وزارت علوم و وزارت اطلاعات توضیح دهد.

 لازم به یادآوری است اعتراض دانشجویان سهند از هفته گذشته در پی هتک حرمت مسئولین حراست دانشگاه به چند تن از دانشجویان دختر آغاز شد. استعفای دکتر زاهد، معاونت دانشجویی فرهنگی و حسینی، ریاست حراست دانشگاه، لغو احکام کمیته های انضباطی در ترم های اخیر و عدم تبعیض جنسیتی میان فعالین و تشکل ها در فعالیت های فرهنگی مرتبط با امور فرهنگی از خواسته های دانشجویان می باشد.

 ٭ تعداد دانشجویان که بر اثر اعتصاب غذا راهی بیمارستان شده اند تا بامداد روز دوشنبه ۸ نفر بوده است. طبق گزارشات رسیده از دانشجویان دانشگاه سهند، این تعداد رو به افزایش است و تا ساعت ۴ بعد از ظهر روز دوشنبه ۱۲ دانشجو روانه بیمارستان شده اند.

 بسمه تعالی

 نامه ی سرگشاده ی متحصنین دانشگاه صنعتی سهند تبریز

 خطاب به وزیر علوم، تحقیقات و فناوری

 اکنون که در ششمین روز از تحصن قرار داریم، هنوز مسئولین دانشگاه ما پاسخگوی نیازها و خواسته های بر حقمان نیستند. دانشجویان معترض این دانشگاه در راستای اهداف برحق خود بیش از ۱۲۰ ساعت در ساختمان های این دانشگاه متحصن شدند؛ اما دریغ و افسوس که بیش از ۳ روز است که ریاست دانشگاه، دکتر چناقلو با بی تفاوتی با مسئله برخورد نموده اند. دکتر چناقلو پس از گذشت بیش از ۸۰ ساعت از اعتصاب غذای یارانمان و منتقل شدن ۱۷ تن به بیمارستان، هنوز پاسخگوی توهین ها، کوتاهی ها، اشتباهات و بی کفایتی های معاونان خود نیست. گویا آقایان مسئول، دانشگاه و دانشجو را که نزدیک به یک دهه مسئول آن هستند، جزء مایملک خود می پندارند.

 چگونه است که معاون دانشجویی- فرهنگی دانشگاه به راحتی می تواند دانشجویان را مورد توهین، تحقیر و هتاکی قرار دهد؟

مگر نه این است که مسئول خدمت گذار مردم در جمهوری اسلامی، بایستی خود را در مقابل مردمش پاسخگو بداند؟

 چگونه است که بیش از ۵ روز، جمعی افزون بر ۱۲۰ نفر حاضر شده اند شب خود را در هوای سرد و زمین سخت ساختمان های دانشگاه به روز برسانند اما ریاست دانشگاه دکتر چناقلو برای بررسی مشکلات این جمع حتی در بین شان حضور نیز نیافته اند؟

 چگونه است که در فاصله ی چند ساعت، بیش از ۵۰۰ نفر از یک دانشگاه بسیار کم جمعیت، نامه اعتراض آمیزی علیه معاونت دانشجویی-فرهنگی دانشگاه امضا می کنند ولی هیچ مسئولی پاسخگو نیست؟

 آیا جز این است که این جمع متحصنِ خشمگین، از توهین ها، تحقیرها و بی کفایتی های مدیران به ستوه آمده اند؟

آیا صدور احکام سنگین کمیته ی انضباطی با دلایل واهی چیزی جز بی اعتنایی مسئولین به آینده ی این عزیزان است؟

 رئیس دانشگاه نه تنها در این مدت حتی پاسخ ما را نداده بلکه اقدام به اظهاراتی در رسانه های رسمی و قانونی کشور نموده اند، که مغایر با حقیقت خواسته های دانشجویان معترض و رخدادهای این چند روز تحصن در دانشگاه بوده است، تا بلکه بتواند از زیر مسئولیت های خود شانه خالی نماید. پس از گذشت این پنج روز، ریاست دانشگاه دکتر چناقلو، همچنان جوابگوی عملکرد ضعیف معاون دانشجویی-فرهنگی خود نیست؛ در حالی که خواسته اصلی جمع متحصن استعفای ایشان است.

 جناب آقای وزیر، ما به عنوان جمع متحصن، از شماو دیگر مسولان ذیربط کشوری خواستار رسیدگی و پیگیری هر چه سریعتر مشکلات حاکم بر دانشگاهمان هستیم. ما دانشجویان متحصن خواستار اتخاذ تصمیم مناسب و مقتضی از سوی شما هستیم تا مشکلات ناشی از بی فایتی مسئولان دانشگاهمان حل گردد.

 و من الله توفیق

دانشجویان متحصن دانشگاه صنعتی سهند تبریز

  رونوشت :

نهاد ریاست جمهوری اسلامی ایران

دفتر معاونت سیاسی استانداری آذربایجان شرقی

دفتر ریاست دانشگاه صنعتی سهند

دفتر خبرگزاری های رسمی و روزنامه های کثیر الانتشار کشور

  آیت الله هاشمی شاهرودی

ریاست محترم قوه قضائیه

 با سلام و احترام

 این نامه را در شرایطی می نگاریم که قریب به یکسال از زمان بازداشت اینجانبان، توسط وزارت اطلاعات می گذرد. بازداشتهایی که به دنبال انتشار چهار نشریه جعلی و موهن در ده اردیبهشت سال گذشته در دانشگاه امیرکبیر اتفاق افتاد. قطعاً می دانید از همان لحظه ای که آن نشریات منتشر گردید، شفاهاً و کتباً و به کرات در سخنرانی ها، بیانیه ها و نامه هایمان، داشتن هر گونه نقشی در تهیه و انتشار آن نشریات را تکذیب کرده و مطالب مندرج در آن را توهین آمیز دانسته و محکوم نمودیم. اما برخی که قصد شنیدن صدای تکذیب ما را نداشتند، از همان ابتدا و پیش از هر گونه محاکمه ای ما را مجرم خواندند، جماعتی که آن روزها درون دانشگاه جوسازی می کردند و ما و دوستانمان را کتک می زدند، در رسانه ها دروغ پردازی و شایعه پراکنی می کردند، پشت میزهای دولتی با مصاحبه هاشان به ما اتهام زنی می کردند و درون زندان نیز گناه ناکرده را با روش های مخصوصشان به ما “اثبات” می کردند که بخشی از روایت آن را خانواده های مان طی نامه ای به جنابعالی بیان نمودند.

  وی که اجازه انتشار یکی از نشریات را مشروط کرده بود، دادن اجازه انتشار نشریه دانشجویی “اندیشه آزاد” را به این موضوع مشروط کرده است که مدیرمسئول آن با رسانه‌ها گفت‌و‌گو کرده و بگوید که فضا در این دانشکده بسته نیست و بگوید که تمام اخبار منتشر شده در این رابطه کذب بوده است. این در حالی است که بیش از ۸۰ دانشجوی این دانشکده نامه‌ دانشجویان مستقل، به مدیرکل امور فرهنگی وزارت علوم مبنی بر وجود فضای بسته فعالیت دانشجویی در این دانشکده را امضا کرده بودند و تلاش دانشجویان برای داشتن یک تشکل دانشجویی تا کنون هیچ نتیجه‌ای نداده است.

 به گزارش خبرنامه امیرکبیر، رببیس دانشکده خبر به مدیرمسئول نشریه دانشجویی اندیشه آزاد که روز گذشته برای انتشار نشریه‌اش به وی مراجعه کرده بود گفته است که «حال نمی‌کنم به تو اجازه انتشار نشریه و فعالیت بدهم»؛ «هر کار که می‌خواهی بکن اما من اجازه نمی‌دهم»، «قدرت دارم و هر کار که دلم بخواهد می‌کنم اصلا با فعالیت تو حال نمی‌کنم».

 یکی از دانشجویات دانشکده خبر گفت: “احمدزاده کرمانی و مسئولان دانشکده خبر خود با اقداماتی که انجام داده، زمینه اعتراضات دانشجویی را فراهم کرده است. در حالی که می‌توانست با تعامل سازنده با دانشجویان این مشکلات را رفع کند اما به دلیل کم‌تجربگی اقداماتی کردند که به نفع هیچ‌کس نبود.”

 این دانشجو با تاکید بر اینکه اکثریت دانشجویان نسبت به شرایط ایجاد شده که کنترل وبلاگ دانشجویان، جلوگیری از انتشار نشریات مستقل، به‌کارگیری افراد تندرو همچون فاطمه رجبی و بعضا بی‌تجربه و گمنام به عنوان استاد، نبود تشکل دانشجویی و …است، معترض هستند، تصریح کرد: “ما همواره سعی در تعامل با رییس و مسئولان دانشکده خبر داشته‌ایم اما چنین انگیزه‌ای در بین آنها وجود ندارد.”

 وی  درباره برخی اخبار منتشره در رسانه‌های خارجی (VOA) گفت: “ما دانشجویان دانشکده خبر هیچ احتیاجی به رسانه‌های خارجی و حمایت آنها نداریم و برای رسیدن به اهداف به‌حقمان به رسانه‌های خارجی توجهی نمی‌کنیم.”

 وی افزود: در دیداری که با معاونت دانشجویی- فرهنگی دنشگاه جامع علمی-کاربردی داشتیم وی به ما گفت که «چرا از وزارت ارشاد برای نشریه مجوز نمی‌گیرید؟»! که این اظهارات وی موجب تعجب ما شد چرا که ما برای انتشار نشریه دانشجویی مراجعه کرده بودیم. دکتر جعفری درباره مجوز فعالیت یک تشکل دانشجویی نیز گفت که «فعلا ساز و کاری برای دادن مجوز وجود ندارد»؛ این در حالی است که بسیج دانشجویی دانشکده خبر در این دانشکده فعالیت می‌کند.

 دانشجوی دانشکده خبر ادامه داد: “به دنبال ارسال نامه به دکتر اسلامی، مدیرکل امور فرهنگی وزارت علوم، وی در گفت‌گو با ایسنا اعلام کرد که موضوع را پیگیری می‌کند و قرار بود، هفته گذشته کارشناس وزارت علوم به همراه نماینده‌ای از دانشگاه جامع به دانشکده خبر بیایند تا مشکلات دانشجویان را پیگیری کنند اما این کار تاکنون صورت نگرفته و دانشگاه جامع هم تمایلی به این کار ندارد.”

 این فعال دانشجویی اظهار اصریح کرد: “برخی قصد ایجاد اختلاف بین دانشجویان دانشکده را دارند اما موفق به این کار نشده‌اند.”

 چناقلو ضمن انتقاد از انتشار خبر تحصن و اعتراض دانشجویان سهند تبریز از هفته گذشته گفت: “انتشار اخبار این دانشگاه در اینترنت کذب و دروغ است.” رئیس دانشگاه سهند که اخبار اعتراضات دانشجویان را کذب و دروغ خوانده بود در ادامه صحبتهایش گفت: “حدود ۷۰- ۸۰ نفر دست به تجمع زده‌اند، تاکنون جلسات مفصلی با آنها داشتیم اما همان‌طور که به آنها گفتم این دانشجویان در طرح مسئله اشتباه کردند، مسائلی که در حال حاضر مطرح می‌کنند برخلاف چیزهایی است که در شروع می‌خواستند.” وی ضمن اشاره به یکی از خواسته های دانشجویان مبنی بر لغو احکام کمیته انضباطی گفت: “در جلسه‌ای که از پنجشنبه‌ شب تا صبح جمعه ادامه داشت، درخصوص این موضوعات صحبت شد. آنها می‌خواهند در نحوه انتخاب اعضای کمیته تجدیدنظر شود اما ما آیین‌نامه داریم و این آیین‌نامه‌ها تعیین‌کننده است.”

 رئیس دانشگاه سهند تبریز به جای پاسخگویی به مشکلات و خواسته های دانشجویان طی اظهارات مضحکی گفت: “ما خبر داریم که یکی از دانشجویانی که حکم انضباطی گرفته به معترضین پیام داده که ادامه دهند.”

 در حالیکه هتک حرمت دانشجویان دختر دانشگاه سهند توسط حراست یکی از دلایل شروع اعتراضات دانشجویان می باشد، رئیس این دانشگاه با عوض کردن جای متهم و شاکی گفت: “اتهام بستن به افراد بی‌گناه و ثابت نشدن آن طبیعی است که برخورد دارد.” وی که با روزنامه کارگزاران مصاحبه می کرد، در پاسخ به خواسته دانشجویان مبنی بر برکناری معاونت دانشجویی و رئیس حراست گفت: “ما نمی‌توانیم بر اساس خواسته ۳۰ الی ۴۰ نفر مدیری را عزل کنیم.” محمدرضا چناقلو در حالی صدها تن از دانشجویان سهند تبریز را “۳۰-۴۰” نفر میخواند که در چند جمله قبلتر در همین مصاحبه تعداد دانشجویان را ۷۰-۸۰ نفر برشمرده بود.

 رئیس دانشگاه سهند تبریز در خصوص اعتراضات دانشجویان تبریز به محدودیت های ایجاد شده برای دختران دانشجو و همچنین نصب اسامی دختران بر روی برد دانشگاه به عنوان “بد حجاب” گفت: ” در دوره‌های جدید تحصیلی بحث فرهنگ عفاف مطرح شده است. باید نکات اخلاقی در یک حد استاندارد رعایت شود. در غیراین‌صورت تذکر داده می‌شود. در مبحث فرهنگ عفاف دوره‌های آموزشی برگزار کردیم، با دانشجویان صحبت شد، اما تعدادی تمکین نمی‌کنند. تذکر هم که داده می‌شود برخلاف میل عده‌ای است.

برای آگاهی‌رسانی از نحوه پوشش لباس در دانشگاه، اعلامیه‌ای بر تابلوی اعلانات نصب شد که تعدادی از دانشجویان مخالف بودند. معاونت آموزشی در جلسه‌ای به دانشجویان گفت: «لباس‌هایی که می‌پوشید مال خواهر کوچکتان نباشد.» دانشجویان می‌گویند این هتک حرمت است. هدف این بوده که دانشجویان پوشش صحیح داشته باشند. اگر هم زمانی از ابزار انضباطی استفاده می‌شود، موقعی است که به پایان کار رسیده‌ایم و فضا آلوده شده است.”

 پس از جلسه پنج شنبه شب دانشجویان با محمدرضا چناقلو، رئیس دانشگاه سهند که تا جمعه بامداد به طول کشید و وی خواسته های دانشجویان را نپذیرفت دانشجویان، دانشجویان اعتصاب غذای خود را آغاز کردند. هم اکنون ۱۸ دانشجوی پسر و ۸ دانشجوی دختر در اعتصاب غذا می باشند. همچین یکی از اعتصاب کنندگان به دلیل اشتباه پزشک غیرمتخصص دانشگاه، دچار تشنج شد که وی را به بیمارستانهای نبریز منتقل کرده اند که در پی این اتفاق دانشجویان با شعارهایی همچون “نصر و من الله و فتح قریب،‌ وای بر این مسئولین پرفریب” “زاهد، حسینی، استعفا، استعفا”،‌ “دانشجو میمیرد، ذلت نمیپذیرد”، در صحن دانشگاه راهپیمایی کردند.

در پی تحصن ادامه دار دانشجویان سهند، روز گذشته رئیس دانشگاه سهند به تهران فراخوانده شد تا با مسئولین وزارت علوم و وزارت اطلاعات پاسخ دهد. چناقلو روز گذشته در تهران در مصاحبه هایی با چند روزنامه با تلاش برای ایجاد اختلاف بین دانشجویان “چند نفری هستند که بقیه را به‌هم ریخته‌اند. ما نمی‌گذاریم دانشجویان اذیت شوند.” وی عصر روز گذشته به تبریز بازگشته است.

دانشجویان متحصن اعلام کرده اند که تا رسیدن به خواسته هایشان به اعتصاب و تحصن خود ادامه خواهند داد و کلیه کلاسهای درس تعطیل می باشد. همچنین روز گذشته بسیاری از دانشجویان دانشگاه سهند تبریز در حمایت از اعتصاب کنندگان ظروف غدای خود را در صحن دانشگاه از مسیر سلف تا محل تحصن چیدند. دانشجویان عهد کرده اند تا رسیدن به خواسته هایشان به تحصن و اعتصاب ادامه دهند. شب گذشته نیز بسیاری از دانشجویان در دانشگاه سهند و در کلاس ها، راهروها و سالن های دانشگاه خوابیدند. عکس و کاریکاتورهایی نیز در شرح مشکلات دانشجویان دانشگاه سهند در بردهای مختلف دانشگاه نصب شده است.

 آقای رهبر پیرو سیاست های ارتجاعی خود اینک با نیروهای امنیتی برای سرکوب دانشجویان به توافق رسیده است و دست نیروی انتظامی را جهت دخالت در فضای کوی بیش از پیش از باز گذاشته است. به طوری که برای فعالین کوی در کلانتری یوسف آباد پرونده سازی شده است. چنان پرونده ی گسترده ای که روز چهارشنبه ۲۹/۱/۸۷ تعداد زیادی از ساکنین کوی را به وحشت انداخت.

 در این احضاریه ها آمده بود که جهت پاره ای توضیحات در تاریخ های ۲ و ۳ اردیبهشت به دایره ی قضایی کلانتری یوسف آباد مراجعه کنند.

 فرهاد رهبر که با کوله باری از تجربه در نهادهای امنیتی به این فضا وارد شد، در برخورد با دانشجویان با صراحت خوی امنیتی پادگانی خود را به آنها نشان داد، به طوری که در یک حضور غیررسمی در بین دانشجویان کوی، هنگام صحبت بسیار بالاتر از موضع یک رئیس دانشگاه با دانشجویان برخورد می کرد. و زمانی که دانشجویی مخاطبش قرار می گرفت و می خواست پیشنهاد یا انتقادی را مطرح کند، دست مخاطبش را می گرفت و فشار می داد و به این نحو ترس و استرس را در مخاطب ایجاد می کرد و گویی می خواست به او تلقین کند که حتی حق حرف زدن را هم ندارد، وی در پاسخ به دانشجویی که خواهان حق اعتراض مدنی نسبت به وضعیت رفاهی کوی بود، لفظ صریح «کف دست مو ندارد» را بکار برد و در پاسخ دانشجوی دیگری که تقاضای بهتر شدن وضعیت اتاقها را کرد، گفت: کاری از دست ما ساخته نیست.

 آری آقای رهبر ما هم می دانیم برای بهبود وضعیت رفاهی و آموزشی دانشجویان کاری از شما ساخته نیست. کار ویژه ی شما صدور احکام انضباطی و پلیسی کردن دانشگاه به منظور محدود کردن کنش سیاسی دانشجویان است.

 اما این اولین باری نیست که حاکمیت این چنین افرادی را به ریاست دانشگاه تهران انتصاب می کند تا جنبش دانشجویی این دانشگاه پیشرو را به انزوا بکشاند. اما تجربه ی چندین ساله ی جنبش دانشجویی به عنوان مهم ترین سنگر آزادی خواهی نشان داده است که متوسل شدن به چنین روشهایی نمی تواند جنبش دانشجویی و فعالین آنرا از حرکت باز دارد.

 توصیه مان به آقای رهبر این است که از تجربه های روسای قبلی دانشگاه درس بگیرد. و خواهیم دید که دانشجویان آزادی خواه خیلی زود به این توهم فرهاد رهبر که می‌اندیشد با صدور احکام انضباطی و کشاندن دانشجویان به کلانتری می تواند صدای اعتراض را در آنان خفه کند، پایان خواهند بخشید.

 ای مگس عرصه ی سیمرغ نه جولان گه توست عرض خود می بری و زحمت داری

 دانشجویان در این نامه سرگشاده عنوان کرده اند که ” احضار این دانشجویان جهت سرکوب حرکت های دانشجویی از طریق ایجاد رعب و وحشت رعب و وحشت و در راستای برآورده نکردن خواسته های به حق دانشجویان بوده است.”

 همچنین دانشجویان این دانشگاه بنا به اعلامیه هایی که در سطح دانشگاه پخش کرده اند، تصمیم دارند که از شنبه، هفتم اردیبهشت تحصن خود را ادامه دهند ولی امروز، شنبه، با اطلاعیه ای که در میدان پردیس پخش شد، این تجمع بنا به قول های مسئولان استان و دانشگاه و جهت مذاکره با آنان به روزهای آتی موکول شد. دانشجویان اعلام کرده اند که اگر تا فردا، یکشنبه، این مذاکرات نتیجه ای در پی نداشته باشد و احضاریه های دانشجویان پس گرفته نشود، تجمع خود را به صورت نامحدود ادامه خواهند داد. در این بیانیه ها دانشجویان خواستار استقلال دانشگاه، عدم دخالت نهادهای بیرون در امور دانشگاه و … شده اند.

 متن نامه سرگشاده دانشجویان

 و باز هم لکه سیاه دیگری در کارنامه مدیریت دانشگاه شیراز…

 مدیریت دانشگاه شیراز در راستای مقابله با تحصن دانشجویان در اسفندماه ۸۶ و جهت توجیه عملکرد ضعیف مدیریتی خود، پس از احضار ۱۱ نفر از دانشجویان به دادگاه کیفری، ۳۰ نفر از دانشجویان را نیز به کمیته ی انضباطی احضار کرده است. بی تردید احضار این دانشجویان، جهت سرکوب حرکت های دانشجویی از طریق ایجاد رعب و وحشت رعب و وحشت و در راستای برآورده نکردن خواسته های به حق دانشجویان بوده است. از این رو ما دانشجویان دانشگاه شیراز ضمن پافشاری بر خواسته های پیشین خود و اعلام حمایت از دوستان احضاریمان، خواستار لغو هر چه سریعتر تمام احضاریه ها و عدم پیگیری آن ها می باشیم. بی شک در صورت عدم لغو احضاریه های ذکر شده، حمایت خود را از دوستانمان ادامه خواهیم داد.

 این برنامه ابتدا با پخش سرود «یار دبستانی» و «ای ایران» و سر دادن شعارهای «دانشجوی زندانی آزاد باید گردد» و «مرگ بر دیکتاتور» در ساعت ۱۲:۳۰ آغاز شد. دانشجویان، که تعداد آن ها به بیش از ۸۰۰ نفر می رسید، تصاویر مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری و همچنین پلاکاردهایی با این مضامین در دست داشتند: «نصر من الله و فتح قریب، ننگ بر این دولت مردم فریب»، «تا آزادی یاران در بندمان، از پای نخواهیم نشست»، «صدور حکم سه دانشجوی پلی تکنیک، قانونی شدن نقض قانون»، «اشک مادران دل خسته مجید، احمد و احسان را چه کسی خواهد زدود؟»، «محمود احمدی نژاد، عامل تبعیض و فساد» و… .

 نریمان مصطفوی، نایب دبیر انجمن اسلامی دانشگاه امیرکبیر، که اجرای این تریبون آزاد را بر عهده داشت، در ابتدا متنی را قرائت کرد. در این متن آمده بود: «بارها از خودم پرسیده ام چرا؟ پرسیده ام چطور شد که این طوری شد؟ و هر بار فقط نگاهی انداخته ام به آسمان و می دانسته ام که جایی زیر همین آسمان تو نشسته ای بین دیوارهای تنگ سلول و خیره مانده ای به صدای بی عدالتی…حالا روزها، هفته ها و ماه ها گذشته و تصویر رنگی تو در دیوارهایی پلی تکنیک عادت شده. حالا یک سالی گذشته از روزی که تو بر پله های همین دانشگاه فریاد زدی و از بی گناهی ات سخن راندی…من پرم دوست من! من از روزهای بی تو گذشته، از شنیدن رنج و شکنجه ات، از دیدن اشک تلخ مادر دل شکسته ات…من پرم از محرومیت ها، ظلم ها و دهن دوختن ها. پرم از جای خالی تو در کلاس و از ناجوانمردی حاکمان افسارگسیخته. من پرم از بی عدالتی و نمی دانم آزادی در کدام حفره این شهر خاموش سر فرو در چاه کرده، رنج هایش را می گرید و فریاد می کند؟ من پرم دوست من! من از تو پرم!»

 به گزارش خبرنامه امیرکبیر انتخابات شورای مرکزی با شرکت ۱۱ کاندیدا به صورت باز و با رای مستقیم دانشجویان در صحن دانشگاه برگزار شد. هیئت نظارت بر انتخابات با صدور اطلاعیه ای نتایج انتخابات روز گذشته را اعلام کرد. متن این اطلاعیه به شرح زیر است:

 دانشجویان فهیم دانشگاه امیرکبیر؛

 با توجه به محدودیت های فراوان پیش رو در خصوص برگزاری انتخابات سالانه شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان و همچنین سنگ اندازی، کارشکنی و عدم همکاری مدیریت انتصابی دانشگاه، دکتر رهایی، در این زمینه، انتخابات این دوره انجمن اسلامی امیرکبیر، همانند سال گذشته، با اعمال تغییراتی در شیوه اجرا و اطلاع رسانی، روز گذشته، سه شنبه ۳ اردیبهشت ۸۶ از ساعت ۹ الی ۱۹ برگزار شد. آرای دانشجویان از ساعت ۱۲ تا ۱۴ به وسیله یک صندوق ثابت و از ساعت ۹ تا ۱۲ و ۱۴ تا ۱۹ به وسیله دو صندوق سیار در صحن دانشگاه و خوابگاه های دانشجویی جمع آوری شد.

 هیئت نظارت بر انتخابات پس از شمارش آرای ریخته شده به صندوق ها، نتیجه این انتخابات را به شرح زیر اعلام می دارد: کل آرای ریخته شده به صندوق: ۹۲۶ رای / آرای باطله: ۴۳ رای / منتخبین دوره جدید شورای مرکزی:

 ۱- مجید شیخ پور، ۷۵۴ رای

۲- اسماعیل سلمانپور، ۶۹۲ رای

۳- نصراله کشاورز، ۶۳۱ رای

۴- حسین ترکاشوند، ۶۰۲ رای

۵- پویان محمودیان، ۵۸۹ رای

۶- ناصر پویافر، ۵۶۱ رای

۷- یاسر ترکمن، ۵۰۷ رای

 علی عزیزی نیز در آبان ماه سال گذشته در پی اعتراضات دانشجویی دستگیر و دوماه را در بازداشت گذراند. علی نیکونسبتی نیز در سال گذشته یکبار در روز ۱۸ تیر به همراه سایر اعضا شورای مرکزی دستگیر و یک ماه را در بازداشت گذراند و بار دیگر در آبانماه در پی اعتراضات دانشجویی به مدت یکماه بازداشت شد.

 درفروردین ماه سال گذشته نیز محمد هاشمی و علی نیکونسبتی به علت اعتراض به قتل یک دانشجو توسط یک دانشجوی منتسب به بسیج دانشجویی به دادسرایی در سبزوار احضار شده بودند. همچنین علی نیکونسبتی در تیر ماه به دلیل اعتراض به تجاوز مامور حراست دانشگاه کرمانشاه به یک دختر دانشجو به دادگاه احضار شده بود. براساس احضاریه های صادره محمد هاشمی باید در روزچهارشنبه ۴ اردیبهشت، علی عزیزی در روز چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت و علی نیکونسبتی در روز سه شنبه ۱۷ اردیبهشت در دادگاه حاضر شوند.

 این نخستین بار در تاریخ این اتحادیه دانشجویی است که کلیه اعضا شورای مرکزی آن بازداشت و حداقل یکماه را در زندان سپری کرده اند. هچنین از آغاز سال ۱۳۷۸ قریب به ۱۰ تن از اعضا شورای عمومی این اتحادیه به دادگاه احضار شده اند یا با احکام سنگین قضایی مواجه گشته اند.

روح الله احمدزاده کرمانی، رییس جوان دانشکده خبر، از افراد بسیار نزدیک به مهرداد بذرپاش ۲۹ ساله است و ‏دردانشگاه امام باقر(وزارت اطلاعات) تدریس می کند. وی که رابطه نزدیکی با فیاضی رییس خبرگزاری ‏جمهوری اسلامی، که هر دو مشهدی هم می باشند دارد، فارغ التحصیل دوره کارشناسی ارشد دانشگاه امام صادق ‏ودرمقطع دکتری مرکز علوم وتحقیقات دانشگاه آزاد هم مشغول به تحصیل است. ‏

 تحولات تحصیلی وشغلی بذرپاش طی سه سال گذشته که وی را از مشاورجوان شهردار تهران به مقام مشاور ‏رییس جمهوری وپس از آن به ریاست شرکت سایپا رسانده، از مباحث بحث انگیز درمیان طیف های مختلف ‏سیاسی بوده است. ‏

• احکام سنگین دادگاه انقلاب و کمیته های انضباطی برای دانشجویان
• اختناق موجود در دانشگاه ها در دولت احمدی نژاد

 کانون بیداری دانکشده اقتصاد دانشگاه علامه خبر داد که دانشجویان دانشگاه علامه نسبت به تایید احکام ناعادلانه زندان برای ۳ دانشجوی دانشگاه امیرکبیر تحصن و تجمع اعتراضی برگزار خواهند کرد.